Döngü

Kırmızılı, yeşilli, sarılı koltuğumda otururken sıkıca sarıldığım kırmızı yastigi kenata itiveriyorum. Bağdaş kurarken yerdeki meyve çöpüne uzanıyorum, alıp kül tablasının içine atiyorum. Uzaktan kumandayi alıyorum.

Bir film başlıyor, şansa bak! Ama komik mi , acıklı mi oldugunu bilmiyorum.  Onemli degil, guzel olsun da, derken telefon sesiyle yerimden zıplıyorum. Yalnızken her sese asiri tepki veriyor insan. Arayan arkadasim “ Nee! Alti, yedi kişi misiniz? Buraya mi geleceksiniz? Sey…” bir an donup kimsesiz salonuma soyle bir bakiyorum ve fena da olmaz “ Olur, gelin” deyip telefonu kapatiyorum. Meyve kabuklarıyla dolu olan kül tablasını boşaltıyorum. Mutfaktaki yiyecek  stoğunu kontrol ediyorum.

Kendimi hazırlamış olmam bir şeyi değiştirmiyor ve çalan zilin sesiyle yine irkiliyorum. Hoscakal sakinlik, kapıyı açıyorum ve hayat içeri doluyor.  Gulmeler, şakalaşmalar, konusmalar, yiyip icmeler…

Biri “Televizyonu açar mısın ? “ diyor.

Kirmizili, yeşilli, sarılı koltuğumda otururken sıkıca sarildigim kırmızı yastığı kenata itiveriyorum. Bağdaş kurarken yerdeki meyve çöpüne uzaniyorum, alıp kül tablasının içine atıyorum.Uzaktan kumandayı alıyorum. Bir film başlıyor, şansa bak!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s